کودکان و رسانه؛ اینترنت

نمی توان تصور کرد که کودکان ما بزرگ شوند، رشد کنند، وارد دانشگاه یا حوزه های مختلف شغلی شوند اما با رایانه آشنا نباشند و از شبکه جهانی (اینترنت) چیزی ندانند. دنیای امرز، دنیای تلویزیون، ماهواره، کامپیوتر و اینترنت می باشد و موارد فوق چنان با سرعت وارد زندگی بشر شده و نفوذ خود را ادامه می دهند که نمی توان از کنار آن ها با بی تفاوتی گذشت بلکه باید با آن ها به روش صحیح برخورد نمود تا بیشترین سود و استفاده حاصل آید. نکته قابل ذکر آن است که همچنان که اثرات مفید تکنولوژی جدید در کیفیت زندگی ما قابل انکار نیست ولی در صورت عدم مدیریت صحیح نیز ممکن است تاثیرات مضر آن بر زندگی کودکان و نوجوانان ما غیر قابل جبران باشد.

رشد سریع تکنولوژی در زمینه اینترنت حوزه جدیدی از توجه را به وجود آورده است. اینترنت یک منبع بی پایان اطلاعات است و فرصتی است جهت تعامل، ولی با وجود آن می تواند یک خطر واقعی برای کودکان و نوجوانانی باشد که استفاده صحیح از آن را نیاموخته اند.

اکثر والدین به فرزندان خود می آموزند که با افراد غریبه صحبت نکنند، اگر در منزل تنها هستند درب منزل را به روی کسانی که نمی شناسند باز نکنند، اگر فرد ناشناسی تلفن زد به او اطلاعات ندهند.

اکثر والدین روی این موضوع کنترل و نظارت دارند که فرزندشان با چه کسی حرف می زند؟ با چه کسی دوست است؟ کجا می رود؟ چه کتاب یا روزنامه ای را می خواند؟ اما نمی دانند که همین نظارت، کنترل و راهنمائی را باید هنگام استفاده از اینترنت اعمال کنند.

در استفاده از اینترنت توصیه های زیر را به کار ببندید:

١. زمان استفاده از اینترنت را محدود کنید

٢. به نوجوان خود بیاموزید که هر چیزی را که در اینترنت می بیند یا می خواند حتماً درست و واقعی نیست.

٣. روی سایت هائی که فرزندتان به آن ها مراجعه می کند نظارت داشته باشید.

٤. سعی کنید خود را با اطلاعات جدید و پیشرفت تکنولوژی آشنا نمائید و در این حوزه ها آموزش ببینید. دور ماندن شما از پیشرفت های جدید باعث افزایش شکاف نسلی بین شما و نوجوانتان می شود.

٥. زمان هائی را اختصاص دهید که با فرزند خود از سایت های مختلف اینترنتی دیدن نمائید. راجع به مطالب و محتوای آن به بحث و مذاکره بنشینید و بازی ها و فعالیت هائی را با یکدیگر انجام دهید. داشتن فعالیت مشترک با فرزندانتان به شما این فرصت را می دهد که بر فعالیت های او نظارت داشته باشید و فرصتی را برای نقد مطالب در اختیار شما قرار می دهد. علاوه بر آن در این فعالیت مشترک هم شما می توانید از او چیزی بیاموزید و هم او می تواند از شما بیاموزد.

٦. به فرزند خود آموزش دهید که صحبت کردن در اتاق گفتگو مثل صحبت کردن با یک غریبه است و همان احتیاط هائی را که در مورد ارتباط با غریبه ها به کار می بندیم در اینجا نیز باید به کار گیریم.

٧. به فرزند خود بیاموزید که هیچگان نباید اطلاعات شخصی و خانوادگی خود را در اینترنت به شخص دیگر بدهد.

٨. هرگز با شخصی که در اتاق گفتگو ملاقات کرده نباید یک ملاقات واقعی ترتیب دهد.

٩. به آن ها بیاموزید همان قوانین و احتراماتی را که در ارتباطات واقعی رعایت می کنیم باید در ارتباطات اینترنتی نیز رعایت کنیم مانند: فحش ندادن، استفاده نکردن از کلمات زشت و رکیک و ...

١٠. به آن ها بیاموزید که ارتباطات اینترنتی و چتی ما را برای ارتباطات واقعی بین فردی آماده نمی کند.

١١. فقط زمانی اجازه ترتیب آدرس پست الکترونیکی را به او بدهید که بدانید در این زمینه به بلوغ کافی رسیده است و به طور دوره ای پست الکترونیک و فعالیت اینترنتی او را نظارت کنید.

دکتر فریبا عربگل

فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان
دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
بیمارستان امام حسین
بخش روانپزشکی اطفال

بازگشت به فهرست

 

تعداد بازدید کنندگان: ٧٥٩٢٢ نفر | تعداد بازدید کنندگان آنلاین: ٥ نفر | آخرین به روز رسانی: ٠٩/٠٣/١٣٨٩

کلیه حقوق این مجموعه محفوظ و متعلق به انجمن روانپزشکی کودک و نوجوان ایران می باشد. زمستان ١٣٨٧ - iacap.net